Chorągwie i sztandary Wojska Polskiego według wzoru z 1919 r. Prace projektowe i legislacyjne
DOI:
https://doi.org/10.5281/zenodo.21453004Słowa kluczowe:
Chorągwie, sztandary, znaki Wojska Polskiego, symbole państwoweAbstrakt
W pierwszych latach po odzyskaniu niepodległości w Wojsku Polskim funkcjonowała znaczna różnorodność wzorów i typów znaków wojskowych. Pierwsze koncepcje dotyczące ich ujednolicenia opracowano, podczas cyklu konferencji, na potrzeby Ustawy o godłach i barwach Rzeczypospolitej Polskiej z 1 sierpnia 1919 r. Przyjęto wówczas jednolity kształt i symbolikę z dominującym krzyżem kawalerskim, rozróżnienie wielkości i nazwy – mniejszy sztandar kawalerii i większa chorągiew piechoty. Opracowane przez komisję przepisy dotyczące chorągwi i sztandarów stały się podstawą do zredagowania paragrafu 12 projektu Rozporządzenia Ministrów Spraw Wojskowych, Zagranicznych, Wewnętrznych i Sprawiedliwości w sprawie wykonania ustawy z dnia 1 sierpnia 1919 r. o godłach i barwach Rzeczypospolitej Polskiej.
Bibliografia
Ustawa z dnia 1 sierpnia 1919 r. o godłach i barwach Rzeczypospolitej Polskiej, Dz.U. 1919 Nr 69, poz. 416.
Gabinet Ministra Spraw Wojskowych 1918–1939
Legiony Polskie i Polski Korpus Posikowy. Komenda Legionów.
An das Kommando des Polnischen Hilfskorps. Standort des AOK., am 15. Mai 1917, k. 323.
Projekt z r. 1925, nr inw. MWP 15278 A*
Łoza S., Godło i barwy Rzeczypospolitej Polskiej, [b.w.], Warszawa 1921.
Pobrania
Opublikowane
Numer
Dział
Licencja
Prawa autorskie (c) 2026 Jarosław Pych (Autor)
Utwór dostępny jest na licencji Creative Commons Uznanie autorstwa – Na tych samych warunkach 4.0 Miedzynarodowe.
Wszystkie artykuły udostępniane są na licencji:
Creative Commons Uznanie autorstwa - Na tych samych warunkach 4.0 Międzynarodowe.
