Japońska strzelba lontowa tanegashima. Historia, technika, muzealny świadek epoki

Autor

DOI:

https://doi.org/10.5281/zenodo.21453151

Słowa kluczowe:

Tanegashima, arkebuz, strzelba lontowa, Japonia, Sengoku, Edo, Oda Nobunaga, Aoi Takezō

Abstrakt

Tanegashima – japońska strzelba lontowa stanowi istotny element dziedzictwa militarnego Japonii, łącząc europejskie wzorce technologiczne z rodzimą tradycją rzemieślniczą i artystyczną. Choć broń palna była znana wcześniej, przybycie Portugalczyków w 1543 r. zapoczątkowało intensywną produkcję i popularyzację lokalnej broni w postaci arkebuzów, a wyspa Tanegashima stała się pierwszym kluczowym ośrodkiem tego rzemiosła. Upowszechnienie strzelb lontowych wpłynęło na sztukę wojenną okresu Sengoku, wzmacniając rolę piechoty ashigaru i stosowaną taktykę, wprowadzając pierwszy w udokumentowanej historii ostrzał rotacyjny zastosowany przez Odę Nobunagę. Broń palna funkcjonowała równolegle z tradycyjnym uzbrojeniem i zachowała znaczenie także w epoce Edo, sprzyjając rozwojowi rodzinnych warsztatów rusznikarskich oraz regionalnych stylów. Przykładem wysokiego poziomu tego rzemiosła jest egzemplarz tanegashimy z kolekcji Muzeum Narodowego w Poznaniu, wykonany w XIX w. przez rusznikarza Aoi Takezō z prowincji Ise. Egzemplarz ten łączy funkcjonalność z bogatą symboliką zdobniczą i stanowi cenne świadectwo długiej obecności broni lontowej oraz wyjątkowej kultury militarnej Japonii.

Bibliografia

Behrendt P., Samuraje i broń palna, „Torii” 2013, nr 17, s. 51–57.

Bottomley I., Hopson A.P., Arms and Armor of the Samurai, Defoe Publishing, New Jersey 1988.

Bunshi N., Teppō-ki, 1606.

Endo Y., 1872 Toshi jūhō torishimari kisoku no seitei kateii, „Biuletyn Uniwersytetu Edukacji Hokkaido [Nauki humanistyczne i społeczne]” 2012, t. 62, nr 2, s. 1–13

Gradowski M., Żygulski Z., Słownik polskiej terminologii uzbrojenia historycznego, seria B, t. 71, Ministerstwo Kultury i Sztuki, Warszawa 1982.

Gyūichi Ō., The Chronicle of Lord Nobunaga, Brill, Leiden 2011.

Inatomi I., Inatomi-ryū hōjutsu hidensho, XVII w.

Lidin O.G., Tanegashima: the arrival of Europe in Japan, Nordic Institute of Asian Studies, Kopenhaga 2002.

Matsuzakashi-shi dai 6-kan shiryō-hen bunkazai, Sojinsha Co., 1979.

Shizmazu T., Takahisa Kō o fu-chū, XVII w.

Ströhl H.G., Herbarz Japoński, Diamond Books, Bydgoszcz 2021.

Sugawa S., The Japanese Matchlock, A Story of The Tanegashima, Tokio 1991.

Turnbull S., War in Japan 1467–1615, Osprey Publishing, Oxford 2002.

Varley P., Oda Nobunaga, Guns, and Early Modern Warfare in Japan, [w:] Baxter J.C., Fogel J.A., Nakai K.W., Tonomura H., Wakita H., Varley H.P., McMullen J., Walthall, A., Roberts L., Suzuki S., Steele M.W. (red.), Writing histories in Japan: Texts and their transformations from ancient times through the Meiji era, International Research Center for Japanese Studies, Kyoto 2007, s. 105–125.

Yamashina T. Tokitsugu kyōki, XVI w.

Pobrania

Opublikowane

22-07-2026

Numer

Dział

Bronioznawstwo

Jak cytować

Łuka, J. (2026). Japońska strzelba lontowa tanegashima. Historia, technika, muzealny świadek epoki. Muzealnictwo Wojskowe, 15, 122-135. https://doi.org/10.5281/zenodo.21453151